Jest takie powiedzenie, że „kto pyta, nie błądzi”. A błądzenia są różnego rodzaju… Napiszę o jednym – błądzenie na drodze na szlaku. To błądzenie prowadzi nas po nowych, jeszcze do tej pory przez nas nie odkrytych drogach. A co z tego wyciągniemy, jakie nauki i wnioski, zależy tylko od nas. Czy będziemy zdenerwowani, że zeszliśmy z drogi, czy też odkryjemy nowe piękno niepoznanego wcześniej otoczenia?

Również pytania są różnego rodzaju. Pytania, gdy chcemy iść na skróty i to jest najłatwiejsze; pytania, gdy chcemy odkrywać w sobie wszechwiedzę, daną nam od Stwórcy… Zapytam i skorzystam z pracy innych. Ale to nic nie wnosi do Twojego rozwoju, Człowiecze. Stajesz się „kopiarzem” czyjegoś rozwoju

Kiedy pytania mają sens? Wtedy, kiedy temat, nad jakim się pochylamy, rozważyliśmy na różne sposoby i chcemy się podzielić naszymi odkryciami z innymi, a pytanie może doprecyzować nasze zrozumienie zagadnienia. Te pytania są zasadne, gdyż danym działaniem dodajemy do swojej Duszy oraz do innych Dusz. Wzbudzamy w innych chęć odkrywania nowych dróg, w celu samorozwoju, a tym samym zbliżamy innych do ich źródła nieograniczonej wszechwiedzy.

Człowieku, zastanów się więc, czy chcesz zasługiwać na miano naukowca czy „kopiarza”? Co na to Twoja piękna Dusza, która przyszła doświadczać swoją wewnętrzną wiedzę, siać ją, a nie kopiować wiedzę innych?