Człowiek to Dusza i ciało, Człowiek to wielkie dzieło stworzenia. „Rozumek” – to bieganina myśli w głowie Człowieka.

„Rozumek” jest składową Człowieka i to od wolnej woli, czyli od wielkiego „Ja” zależy, jaką Człowiek da przestrzeń na rozwój „rozumku” czy nawet doprowadzi do stanu, że wolna wola nie panuje już nad jego konfabulacjami. „Rozumek” robi tyle, ile damy mu przestrzeni na działanie, więc ile „Ja” – jako wolna wola – dam mu przestrzeni, tyle On działa, więc „rozumek” jest wykonawcą zlecenia dawanego przez wolną wolę.

Człowiek jest wielką, poukładaną fabryką, tylko od architekta tej fabryki zależy od tego, jak to będzie poukładane.

A kim jest ten architekt?

Architektem w materii jest wolna wola, która w kontakcie z Duszą tworzy przestrzeń do rozwoju duchowego w materii lub – gdy tego kontaktu jest brak – nie wprowadza przestrzeni na rozwój Duszy Człowieka. A „rozumek” zawłaszczył całą przestrzeń i podsyła wszystkie myśli Człowiekowi, takie które nic nie mają wspólnego z Duszą; podrzuca też takie, które chwilami o Duszę zahaczają, lecz któż to odgadnie, „co jest co”, bez prowadzenia przez Duszę…?

Jest takie powiedzenie, że materia nie lubi pustki i tak właśnie jest w tym przypadku. Brak dania przestrzeni do rozwoju Duszy tworzy przestrzeń do rozwoju rozumku. Wolna wolo, gdzie się zgubiłaś?; wolna wolo, czy materialny świat tak Cię zauroczył? – wróć do źródła, czyli do Duszy Człowieka i naucz się od początku życia na Ziemi.