Człowiek to wielka energia, to wielki reaktor energetyczny. To właśnie do Człowieka należy rozdysponowanie tej wielkiej energii, jaką w sobie wytwarza. 

Jeżeli większość energii przeznaczymy na świat w materii, to nie mamy już energii na świat Duszy. Zużyta energia na potrzeby materii oznacza tylko jedno – brak energii na kreację „świata stworzenia wszystkiego” we Wszechświecie, gdzie na naszą energię czeka nasza Dusza. Niechęć Człowieka do poznawania i zrozumienia świata energii stwórczej jest jego zamachem na siebie samego i na jego Człowieczeństwo. W konsekwencji, gdy nie panujemy nad swoją własną energią, zabijamy siebie samych, bo najzwyczajniej w świecie jest to nic innego, niż… zagłodzenie własnej Duszy.

Z powodu braku energii dla Duszy, Dusza wychodzi na stałe z ciała, które stworzyła i zostawia truchło, aby oddało pierwiastki do Matki Ziemi.

I tak Człowiek decyduje o długości życia ciała na ziemi… Jest to wynik władzy wolnej woli.