Jakże jest to piękne, a zarazem odpowiedzialne stwierdzenie. I jakże trafione pytanie i refleksja: jeżeli moja Dusza jest moim bliźnim, to czy Ją należycie kocham?

 A może sam siebie nie kocham i tym samym nie umiem należycie kochać innych? Tu nasuwa się pytanie – jaki mam szacunek do samego siebie? A może w ogóle nie mam szacunku do samego siebie, więc nie umiem mieć szacunku do innych? A tym bardziej do swojej Duszy?

Obecny Człowiek roztrwonił człowieczeństwo, godność, oddał je za nic nie warte srebrniki, błyskotki, gadżety i trochę uwagi, gdyż chciwość jest jego miłością, gdyż  posiadanie jest jego celem.

Przyszedł najwyższy czas aby „narodził się” nowy Człowiek, rozumny Człowiek, który nabierze pełnego zrozumienia jak odzyskać człowieczeństwo dla uszanowania samego siebie.