Człowieku, czy spotkałeś się kiedyś z takim określeniem, jak w tytule wpisu? Jeżeli tak, to jak do tego zagadnienia podszedłeś?

Szczerość do samych siebie jest domeną dostojników Duszy. Każdy dostojnik Duszy w tym żyje i ma pełne zrozumienie, co znaczy zaangażowanie w szczerość do samego siebie.

Jakie masz podejście do rodziny, do pracy, do otoczenia? Powiesz: jestem dobrym Człowiekiem. Ale zapytaj siebie samego o pracę, którą wykonujesz. Czemu ta praca służy? – czy budowaniu i rozwojowi Człowieka, czy gnębieniu Człowieka i niszczeniu natury na matce Ziemi? Zapytaj dalej: czy swoim działaniem pośrednim lub bezpośrednim niszczysz faunę i florę? Z kim koreluje Twój zakład pracy: bo to wszystko wspierasz i – czy masz tego zrozumienie czy nie – bierzesz w tym udział.

I tu brak zaangażowania w szczerość do samego siebie, stanięcia w prawdzie przed samym sobą powoduje niszczenie swojego człowieczeństwa. Mówisz: nie szanują mnie… A kto Cię ma szanować, jak Ty sam, Człowieku, się nie szanujesz poprzez to, że nie jesteś szczery wobec samego siebie?