Czym ono tak naprawdę jest? Podejście to nie tylko „jak myślisz”, ale jak głęboko czujesz, to w czym uczestniczysz. To Twój wewnętrzny stosunek do sprawy, który wyrasta z tego, czy rozumiesz, co się naprawdę dzieje. Bo nie da się mieć prawdziwego podejścia bez pełnej wiedzy. Wiedza to nie tylko informacje – to poczucie, że coś pojmujesz tak, że aż Cię to boli, rusza, porusza – i kształtuje.

Podejście to świadome wejście w daną sytuację z jasnym celem, z wewnętrznym rozeznaniem: do czego to prowadzi? Co z tego wynika? Czym to się kończy? Kto podejmuje coś bez właściwego podejścia, ten idzie jak we mgle – i wciąga w tę mgłę także innych.

Człowiek rozumny nie podejmuje decyzji bez zrozumienia jej, nabiera właściwego podejścia, przewiduje skutki swoich działań. Człowiek duchowy nie podejmuje decyzji bez rozeznania, jakie skutki będą z tego działania dla Duszy – swojej i cudzej. Bo każdy wybór, każda decyzja, każde działanie – wyrasta z podejścia, czyli z tego, jak głęboko patrzysz, jak głęboko czujesz i jak głęboko odpowiadasz.

Brak podejścia – to chaos. To bałagan. To działania bez sensu i kierunku. To duchowe zagubienie i rozbicie codzienności. Bo bez podejścia Człowiek tylko wykonuje – nie żyje, nie tworzy, nie współistnieje. Prawdziwe podejście rodzi się z ciszy, z obserwacji, z analizy, z prawdy – i ze świadomości, że wszystko, co robimy, pozostawia ślad.
Dlatego: zacznij od podejścia. Od tego, kim jesteś w tej sprawie, po co w niej jesteś – i komu chcesz służyć: sobie czy Prawdzie.